Ik ben gescheiden.

Echt een veel te simpel woord:

Gescheiden.

Het zou er meer zo uit moeten zien:

Sdhfguweyftyuaefgu865da675fuwhrvwjgvkweghfkghsFCGSDFcskgjdfv,jesFVES,BNFVW, emblkesjfh;djkgkdjfgh;dkfjhSLEHFbKJgdjkrghdjkghkjf.g

De jaren dat je er naar toe groeit, of krimpt, hoe je het noemen wil. De tijd dat de beslissing valt, de tijd dat je van de ene emotie in de andere dondert. Het verdriet, de schuldvraag, het gemis, het afscheid, het rouwen. De zware deken die op je ligt, het leven met maar xe9xe9n gedachte aan je kop, het vallen en het opstaan. Het losbreken, het puinruimen en het langzaam ontwaken in een nieuwe wereld. Een wereld waar je opnieuw je plek moet veroveren.

Nee, gescheiden, het dekt de lading niet. Tssssssss. Bij lange na niet.